Tajemnica bezczelności

Infiltracja judeo-syjonistyczna w zgromadzeniach judeo-chrześcijańskich

Od początku chrześcijaństwa syjonistyczni Żydzi odrzucili Jezusa jako Mesjasza. Wkradli się do zgromadzeń judeochrześcijańskich, aby skłonić je do powrotu do praktykowania Prawa Mojżeszowego, a tym samym do wyrzeczenia się Jezusa, ponieważ odmówił On ustanowienia politycznego królestwa Izraela. Św. Paweł, pisząc do Tesaloniczan, nie omieszkał potępić tego manewru i nazwał go „tajemnicą bezbożności” lub „nieprawości”. Była ona więc już aktywna w jego czasach:

„Już teraz, tak, Tajemnica Bezbożności jest już w działaniu; wystarczy tylko, aby został usunięty ten, kto ją obecnie powstrzymuje (Imperium Rzymskie). Wtedy objawi się Bezbożny…” (2 Tesaloniczan 2,7-8)

Tajemnica ta miała więc objawić się w przyszłości ponownie na świecie z wielką mocą, w przeddzień powrotu Jezusa. Paweł wyjaśnia, że zasiądzie on nawet na tronie Boga na ziemi, którego symbolem jest dziś Watykan:

„Jeśli chodzi o przyjście naszego Pana Jezusa Chrystusa… najpierw musi nastąpić odstępstwo i objawić się Człowiek Bezbożny, Istota Zagubiona, Przeciwnik (Antychryst)… posuwając się nawet do tego, że osobiście zasiądzie w świątyni Boga…” (2 Tesaloniczan 2,1-8)

Dziewica, objawiając się w La Salette w 1846 roku, ostrzegła: „Rzym straci wiarę i stanie się siedzibą Antychrysta”.

Ten Bezbożny najwyraźniej już pojawił się na świecie. Śpiące panny go nie rozpoznały (Mt 25,1-13). A jednak zasiada on dziś w samym sercu Kościoła (zobacz tekst „Antychryst i powrót Chrystusa”)

. Apostołowie potępili tę syjonistyczną infiltrację, praktykowaną już dawniej w szeregach pierwszej wspólnoty judeochrześcijańskiej, jak wykazujemy poniżej:

1. Ci infiltratorzy byli Żydami, „fałszywie obrzezanymi”, którzy nie chcieli uwierzyć, że Jezus jest Mesjaszem:

   List do Filipian 3,2-3: „Strzeżcie się psów!… Strzeżcie się fałszywych obrzezanych (judeo-sionistów, fałszywych Żydów), bo to my (uczniowie Jezusa) jesteśmy obrzezani…”

   Tytus 1,10-14: „Wielu bowiem jest buntowników, próżnych gadułów, uwodzicieli, zwłaszcza wśród obrzezanych (Żydów)… upominaj ich… nie zwracając uwagi na żydowskie bajki…”

   Ci zwodziciele zostali również zdemaskowani przez Jana i Piotra:

   2 List Jana 7: „Wiele zwodzicieli rozeszło się po świecie, którzy nie uznają Jezusa Chrystusa… Oto właśnie jest Zwodziciel, Antychryst”.

   1 List Jana 2,19-22: „Oni (judeo-sioniści) wyszli spośród nas, ale nie byli naszymi. Gdyby byli naszymi, pozostaliby z nami. Ale musiało się okazać, że nie wszyscy są naszymi… Kto jest kłamcą, jeśli nie ten, kto zaprzecza, że Jezus jest Chrystusem? Oto jest Antychryst!”

   2 List Piotra 2,1: „Byli wśród ludu fałszywi prorocy, tak jak i wśród was będą fałszywi nauczyciele, którzy wprowadzą zgubne sekty i którzy, wyrzekając się Pana, który ich odkupił…”

2. Judeo-sioniści infiltrowali więc niegdyś szeregi judeo-chrześcijańskie, aby ośmieszyć chrześcijańską pobożność i przekształcić „Wieczerzę Pańską” w spotkanie pijaków. Tak działa Tajemnica Bezbożności:

   1 List do Koryntian 11,17-33: „…nie mam powodu, by was chwalić za to, że wasze zgromadzenia przynoszą wam krzywdę, a nie pożytek… są wśród was podziały, ponieważ kiedy zbieracie się na komunię, nie spożywacie już Wieczerzy Pańskiej… bo podczas gdy jeden jest głodny, drugi jest pijany”.

   List Judy 4-12: „Wkradli się między was niektórzy ludzie… Ci bezbożni (judeo-sionistyczni) przekształcają łaskę naszego Boga w rozpustę i zaprzeczają naszemu jedynemu Mistrzowi i Panu, Jezusowi Chrystusowi… To oni są przeszkodami na waszych agapach. Bez skrupułów ucztują (podczas Wieczerzy Pańskiej)”.

   List do Galatów 2,4: „…z powodu intruzów, tych fałszywych braci (judeo-syjonistów), którzy wkradli się, aby szpiegować wolność, jaką mamy w Chrystusie Jezusie…”

   Dzieje Apostolskie 20,28-30: Paweł mówi do Efezjan: „…Wiem, że wkradną się między was groźni wilcy…”

3. Celem tej infiltracji było przeciwstawienie się Chrystusowi i zniszczenie Jego dzieła poprzez powrót judeochrześcijan do praktyk judaizmu (obrzezanie itp.):

   List do Galatów 1,6-7: „Dziwię się, że tak szybko odwracacie się od Tego, który was powołał… Są ludzie, którzy sieją zamęt wśród was i chcą wypaczyć Ewangelię Chrystusa…” (Kto spośród pierwszych judeochrześcijan chciałby wypaczyć Ewangelię Jezusa, jeśli nie judeosjoniści?!)

   List do Galatów 3,1-3: „O bezrozumni Galacjanie, kto was oczarował?…” (znowu judeo-sionistami)

   List do Galatów 6,12: „…ci, którzy narzucają wam obrzezanie…” (znowu i zawsze judeo-sionistami)

   Dzieje Apostolskie 15,1-5: „Niektórzy ludzie, którzy przybyli z Judei, nauczali braci: Jeśli nie poddacie się obrzezaniu zgodnie z obyczajem Mojżesza, nie możecie zostać zbawieni… Niektórzy ludzie z partii faryzeuszy, którzy stali się wierzącymi (…?!…), twierdzili, że konieczne jest obrzezanie i przestrzeganie Prawa Mojżeszowego.” (Infiltracja judeo-syjonistyczna jest tu oczywista)

   Dzieje Apostolskie 21,17-24: Żydzi wokół św. Jakuba nadal praktykują Torę. To o nich mowa w Dziejach Apostolskich 15,1-5.

Tajemnica bezbożności to jedno z imion apokaliptycznej Bestii; imię to, „Tajemnica”, jest wyryte na jej czole (Apokalipsa 17,5). Tajemnicze działania współczesnego syjonizmu zostały zaplanowane i ujawnione w „Protokołach mędrców Syjonu”, które syjoniści i ich zwolennicy potępiają jako fałszerstwo. Są one jednak autentyczne i dobrze stosowane w dzisiejszym świecie dla tych, którzy są przebudzeni i mają rozeznanie.
W przeszłości pierwsza wspólnota judeochrześcijańska żyła w „strachu przed Żydami” (J 7,13 / 19,38 / 20,19). Strach ten skłaniał niektórych wierzących do ustępowania żądaniom judeosjonistów na dwóch płaszczyznach: kultowej i politycznej.

W sferze kultowej przejawiało się to powrotem do praktyk nakazanych przez Torę: obrzezania, szabatu, ofiar ze zwierząt itp. W sferze politycznej przejawiało się to zaangażowaniem wojskowym w walkę przeciwko Rzymowi w celu przywrócenia narodu lub królestwa izraelskiego, w przeciwnym razie pierwsi nawróceni na Jezusa byli poddawani prawdziwym prześladowaniom ze strony judeo-syjonistów. To właśnie do tych prześladowań odnosi się Paweł, zwracając się do Tesaloniczan: „Bracia, zaczęliście naśladować Kościoły Boże w Chrystusie Jezusie, które są w Judei: cierpieliście ze strony swoich rodaków to samo, co oni cierpieli ze strony Żydów: ci ludzie zabili Pana Jezusa i proroków, prześladowali nas, nie podobają się Bogu, są wrogami wszystkich ludzi, gdy przeszkadzają nam głosić poganom dla ich zbawienia…” (1 Tesaloniczan 2,14-16)

Miały miejsce dwie próby powstania przeciwko Rzymowi: pierwsza została stłumiona przez Tytusa w 70 r. n.e.; jej skutkiem było zniszczenie Świątyni Jerozolimskiej. Drugie powstanie żydowskie poprowadził Symeon Ben Kosiba (132-135 r. n.e.), któremu udało się zdobyć Jerozolimę. W związku z tym został on uznany przez rabina Akibę za Mesjasza i za Gwiazdę przepowiedzianą przez Balaama w Księdze Liczb 24,17, stąd jego przydomek Bar Kokebę, co oznacza Syn Gwiazdy. Prześladował on judeochrześcijan, ponieważ odmówili oni przyłączenia się do powstania przeciwko Rzymowi. Zginął w sierpniu 135 r. n.e., pokonany przez Sewera.

Tak więc Paweł, mówiąc o „tajemnicy bezbożności, która już działa” w jego czasach, odnosi się do wspomnianych wyżej polityczno-religijnych powstań syjonistycznych. Ruchy te były prowadzone przez Żydów, którzy odmówili uznania Jezusa za Mesjasza.

Bezbożność w działaniu powtarza się dziś w innych formach: presja na uznanie państwa Izrael, prawo do budowy Świątyni Salomona i powrót do kultu Tory. To właśnie jest wielka, powszechna i nagła próba, która zaskoczyła i zwiodła świat, a nawet samych przywódców chrześcijańskich, którzy ulegają pro-syjonistycznemu ekumenizmowi: „…Zachwycona cała ziemia podążyła za Bestią” (Apokalipsa 13,3). Próba ta została zapowiedziana przez Jezusa na koniec czasów; oszczędzi ona jedynie prawdziwych wierzących (Mateusz 24,11-13 / Łukasz 21,34 / Apokalipsa 3,10). (Zobacz tekst „Powszechna próba”).

Tajemnica bezbożności powraca na świat, z którą walczy Tajemnica pobożności.

Piotr (29.09.2002)