Odzyskanie raju według Biblii i Koranu

Niektórzy ludzie są przekonani, że istnieje różnica między Koranem a Biblią dotycząca grzechu Adama i jego przeniesienia na przyszłe pokolenia.

W świetle zasad określonych w "Spojrzeniu na Koran z perspektywy wiary" przeanalizowaliśmy i porównaliśmy biblijny tekst upadku Adama w Księdze Rodzaju z tekstami Koranu dotyczącymi pokusy Adama i reakcji Boga. To automatycznie prowadzi nas do tematu odzyskania Raju lub Ogrodu.

W niniejszych badaniach opieramy się zatem na zasadach "opierania się na oświeconych księgach" (Koran 22; Pielgrzymka,8) Biblii i Koranu, "poszukiwania duchowego znaczenia" tekstu, nie zatrzymując się na literze (Koran 22; Pielgrzymka,11), i wreszcie dyskutowania "za pomocą najlepszych argumentów" (Koran 29; Pająk,46).

1. Pierwszy opis grzechu Adama w Koranie

W tym pierwszym opisie (Koran 2; Krowa,34-39) Bóg objawia:

"'O Adamie! Zamieszkaj ze swoją żoną w ogrodzie, jedz z jego owoców, co chcesz, ale nie zbliżaj się do tego drzewa, bo znajdziesz się wśród niesprawiedliwych. Diabeł sprawił, że się potknęli i wypędził ich z miejsca, w którym się znajdowali. Powiedzieliśmy: "Zejdźcie na dół, a będziecie dla siebie wrogami. Znajdziecie na ziemi miejsce, gdzie będziecie mieszkać i cieszyć się przez krótki czas" (Koran 2; Krowa,35-36)

Tekst upadku Adama w Księdze Rodzaju ujawnia te same prawdy w inny sposób:

Nie jedz z drzewa: "Bóg rzekł do Adama: 'Możesz jeść z każdego drzewa tego ogrodu. Ale z drzewa poznania dobra i zła nie będziesz jadł, bo gdy z niego spożyjesz, niechybnie umrzesz"" (Rodzaju 2:16-17).
Demon sprawił, że się potknęli: "Wąż uwiódł żonę Adama następującymi słowami: 'Wcale nie! Nie umrzesz! Ale Bóg wie, że w dniu, w którym z niego zjecie, otworzą się wam oczy i będziecie jak bogowie, znający dobro i zło". Kobieta zobaczyła, że drzewo jest dobre do jedzenia i atrakcyjne do oglądania… Wzięła część owocu i zjadła. Dała też trochę swemu mężowi…" (Rodzaju 3:6-7).
Zejdź na dół: "I posłał go Pan Bóg z ogrodu Eden, aby uprawiał ziemię, z której został wzięty. I wygnał człowieka…" (Rodzaju 3:23-24).
Będziecie dla siebie wrogami: Po wygnaniu z raju Adam miał dwóch synów, Kaina i Abla. Kain zabił Abla z zazdrości: "Kain upadł na swego brata Abla i zabił go" (Rdz 4:8). W wyniku tego czynu Bóg przeklął Kaina, podobnie jak wcześniej przeklął węża. Od tego czasu zło na ziemi jeszcze bardziej się nasiliło. Jest to symbolicznie opisane w pieśni przemocy Lamecha w Księdze Rodzaju 4:23-24. Tak więc ludzie rzeczywiście stali się sobie wrogami, jak opisuje to Koran.

W wyżej wspomnianym tekście z Koranu Bóg ostrzega Adama, aby nie jadł owoców z określonego drzewa, mówiąc: "będziesz wśród niesprawiedliwych". I dalej mówi: "Będziecie wrogami jeden drugiego". Jest to równoznaczne z duchową śmiercią. Takie jest znaczenie Bożego ostrzeżenia z Księgi Rodzaju 2:16-17: "Z drzewa poznania dobra i zła nie będziesz jadł, bo w dniu, w którym z niego spożyjesz, na pewno umrzesz".

Pierwsza relacja o kuszeniu Adama w Koranie jest kontynuowana w następujący sposób:

"Adam przyjął słowa swego Pana i powrócił do Niego skruszony. Zaprawdę, Bóg jest Tym, który powraca raz po raz do skruszonego grzesznika; On jest miłosierny. Powiedzieliśmy: "Zejdźcie wszyscy! Z pewnością będzie wam dane ode Mnie kierownictwo". - Ani strach, ani smutek nie dotkną tych, którzy podążają moją drogą" (Koran 2; Krowa,37-38)

Skrucha Adama oznacza, że żałował swojej winy. Ale szkoda została już wyrządzona. Adam skosztował z "drzewa poznania dobra i zła". Innymi słowy, słuchając diabła, chciał sam decydować o tym, co jest dobre, a co złe. Krótko mówiąc, chciał uniezależnić się od Boga.
Koran nazywa to "przebywaniem wśród niesprawiedliwych". Grzech wszedł w człowieka przez Adama. Miał on jednak pewną formę skruchy. Jest to jasno określone w Koranie i w symbolicznej formie w Biblii: "Jahwe Bóg sporządził tuniki ze skóry dla mężczyzny i jego żony i przyodział ich w nie" (Rdz 3:21). Tak więc Bóg ulitował się nad Adamem i ukrył jego nagość. Zaopiekował się nim. Jest to symbol tego, że Bóg nie zamierza go opuścić.
Zauważ, że Adam nie został przeklęty przez Boga, tak jak później jego potomek Kain, który zabił swojego brata (Rdz 4:11).

Konsekwencją tego buntu przeciwko Bogu, ponownie według Koranu, jest to, że Bóg powiedział do nich "zejdźcie". Innymi słowy, opuść to miejsce, opuść Ogród Eden, Raj. A następnie, we wspomnianym wersecie 38, Bóg nalega: "Zejdźcie wszyscy", pomimo opisanej wcześniej skruchy Adama. Oznacza to, że nie tylko Adam i Ewa musieli opuścić Ogród (Raj), ale także ich potomkowie.

Księga Rodzaju mówi na ten temat:

"On (Bóg) wygnał człowieka i postawił przed ogrodem Eden cheruby i płomień ognistego miecza, aby strzegły drogi do drzewa życia" (Rdz 3,24)

Musimy rozróżnić między grzechem Adama, który jest skłonnością do słuchania diabła i który wszyscy ludzie odziedziczyli, a grzechami popełnionymi na przykład przez naszych rodziców, które nie są nam przypisywane.

Koran mówi na ten temat:

"Każdy człowiek popełnia zło tylko na własną szkodę. Nikt nie będzie ponosił ciężaru innych." (Koran 6; Bydło,164)

Biblia głosi tę samą prawdę. Prorok Ezechiel powiedział:

"Dusza, która grzeszy, umrze. Syn nie poniesie nieprawości swego ojca, a ojciec nie poniesie nieprawości swego syna" (Ezechiela 18,20)

A Jezus potwierdza pytanie uczniów o człowieka, który urodził się niewidomy:

"Rabbi, kto zgrzeszył, on czy jego rodzice, że urodził się niewidomy? - Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego", odpowiedział Jezus, "lecz aby się w nim objawiły dzieła Boże" (Jana 9:1-2)

Wreszcie, po grzechu Adama, Bóg pozostawia otwarte drzwi dla przyszłego pojednania, mówiąc:

"Zstąpcie wszyscy! Z pewnością otrzymacie ode mnie przewodnictwo" (Koran 2; Krowa,38)

Wskazówki te były później przekazywane przez proroków Starego Testamentu, następnie przez Jezusa, Bożego Mesjasza, a w końcu przez proroka Mahometa.

Księga Rodzaju również zawiera obietnicę przyszłych wskazówek, które pozwolą odnaleźć drogę powrotną do Boga:

"Wtedy Jahwe rzekł do węża: "…Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a niewiastę, pomiędzy ród twój a ród jej. On zmiażdży ci głowę, a ty uderzysz go w piętę"" (Rdz 3:15)

Tą kobietą jest Dziewica Maryja, która urodziła Jezusa, Bożego Mesjasza, zapowiedzianego przez proroków Starego Testamentu, a później poświadczonego przez proroka Mahometa. Ona zmiażdżyła Węża, ponieważ ona i jej syn Jezus są jedynymi, którzy nigdy nie znali grzechu, jak poświadcza Prorok Muhammad w hadisie:

"Żaden człowiek nie rodzi się bez diabła, który dosięga go od urodzenia i płacze z powodu tego szatańskiego zasięgu, z wyjątkiem Marii i jej syna."

(Ten werset "Szlachetnych Rozmów" jest podany w interpretacji "Jalalein" wersetu 35 Sury Rodziny Imran; jest to hadis przekazany przez Abi Houraira, patrz http://www.el-ilm.net/t1333-maryam-bint-imran. Jest on również podany w nieco zmodyfikowanej formie przez Al Bokhari, patrz "L'authentique tradition musulmane, choix de hadiths", Fasquelle, s.48).

Tylko Jezus i Maria zostali zachowani od skażenia grzechem Adama. Nigdy nie posłuchali sugestii diabła (Koran 114; Ludzie,1-6). Żyli w Raju, w Ogrodzie Boga, w całkowitej harmonii z Bogiem. Nigdy go nie opuścili.

Ich misją jest ponowne otwarcie Drogi dla nas, abyśmy mogli na nią powrócić.

2. Drugi opis grzechu Adama w Koranie

Drugi opis grzechu Adama w Koranie dostarcza nam dalszych szczegółów.

"Diabeł kusił ich, aby pokazać im ich nagość, która wciąż była przed nimi ukryta. Powiedział: "Wasz Pan zakazał wam tego drzewa, abyście nie stali się aniołami lub nieśmiertelnymi". Przysiągł im: "Jestem dla was doradcą godnym zaufania" i uwiódł ich, by upadli. Kiedy skosztowali owocu drzewa, ich nagość stała się dla nich widoczna; wtedy położyli na nich liście ogrodu " (Koran 7; Mury,18-22)

Jest to bardzo podobne do tekstu biblijnego:

"Ona (Ewa) zerwała z niego owoc i zjadła. Dała też trochę swemu mężowi, który był z nią, a on zjadł. Wtedy otworzyły się im obojgu oczy i poznali, że są nadzy; zszyli liście figowe i uszyli sobie przepaski biodrowe" (Rdz 3:6-7)

Tak więc wąż roztoczył przed Adamem i Ewą perspektywę stania się "aniołami, nieśmiertelnymi" lub "bogami". A oni dali się uwieść. "Ulegli" uwodzeniu diabła, jak mówi Koran, i odkryli, że są nadzy. Krótko mówiąc, utracili swoją niewinność i wewnętrzną harmonię z Bogiem. Nagość, która pierwotnie była naturalna i czysta, stała się przedmiotem rozwiązłości i wstydu. Grzech i brak równowagi przejęły kontrolę. Według Biblii i Koranu są to rozwiązłość, brak równowagi w małżeństwie, ulotna przyjemność, wyczerpująca praca, niesprawiedliwość i bycie wrogami wobec siebie nawzajem. Adam stał się "nieszczęśliwy".

Koran mówi dalej:

"Oni (Adam i Ewa) powiedzieli: 'Panie nasz! Skrzywdziliśmy samych siebie. Jeśli nam nie przebaczysz i nie okażesz nam miłosierdzia, znajdziemy się wśród przegranych". Bóg powiedział: "Zejdźcie na dół. Będziecie dla siebie wrogami. Znajdziecie na ziemi miejsce zamieszkania i radość przez ograniczony czas". I powiedział: "Będziecie w nim żyć, umrzecie w nim i zostaniecie z niego wyprowadzeni"" (Koran 7; Mury,23-25)

Tekst ten potwierdza, że Adam i Ewa okazali skruchę. Uznali, że potrzebują Bożego przebaczenia. Mimo to Bóg powiedział do nich: "Zejdźcie". I powiedział im, że umrą na ziemi. Jest to wyraźne potwierdzenie tekstu z Księgi Rodzaju. Bóg wypędza Adama i Ewę z raju i muszą oni przejść przez fizyczną śmierć. Księga Rodzaju ujawnia, że Bóg powiedział do nich:

"W pocie czoła będziesz jadł swój chleb, aż wrócisz do ziemi, bo z niej zostałeś wzięty. Bo jesteś gliną i do gliny wrócisz" (Księga Rodzaju 3:19)

W dalszej części tej samej sury Koranu Bóg ujawnia wspomniany już przyszły Kierunek:

"O synowie Adama! Jeśli przyjdą do was prorocy wzięci spośród was i pokażą wam Moje znaki, to ci, którzy boją się Boga i się poprawiają, nie będą mieli się czego obawiać, nie będą dotknięci. Ci, którzy traktują nasze znaki jako kłamstwa, ci, którzy odwracają się od nich z powodu pychy: to są ci, którzy będą gośćmi w ogniu; oni będą w nim mieszkać nieśmiertelnie…" (Koran 7; Mury,35-36)

Odtąd, to poprzez słuchanie proroków i dogłębną zmianę swojego życia, człowiek może znaleźć drogę, która prowadzi do Boga. Mahomet podsumowuje tę drogę w tej samej surze:

"Powiedz: 'Mój Pan nakazał sprawiedliwość. Odwracajcie twarze w każdym miejscu modlitwy. Wzywajcie Go czystą czcią" (Koran 7; Mury,29)
"Powiedz: 'Mój Pan zakazał jedynie jawnego lub ukrytegozhańbienia, grzechu i niesprawiedliwej przemocy. Zabronił łączenia z Bogiem tego, co nie otrzymało od Niego mocy (pieniędzy, nieregularnych przyjemności itp.) i mówienia przeciwko Bogu tego, czego nie wiesz" (Koran 7; Mury,33)

Człowiek może powrócić do Boga wskazaną Drogą lub nadal podążać za sugestiami Diabła.

Grzech Adama to skłonność do słuchania Diabła. To usposobienie postawiło mur między człowiekiem a Bogiem. Już prorok Izajasz powiedział:

"Lecz to wasze nieprawości oddzielają was od waszego Boga; to wasze grzechy zakrywają przed wami Jego oblicze" (Izajasza 59:2)

A prorok Dawid potwierdza:

"Oto urodziłem się w nieprawości, a moja matka poczęła mnie w grzechu" (Ps 51:7)

Adam i Ewa nigdy nie powinni byli słuchać głosu Węża. Z diabłem się nie dyskutuje. Zamykasz przed nim drzwi.

Księga Mądrości podsumowuje grzech Adama w następujący sposób:

"Tak, Bóg stworzył człowieka niezniszczalnym i uczynił go obrazem swojej własnej natury; przez zazdrość diabła śmierć weszła na świat: ci, którzy do niego należą, doświadczą jej!"(Mądrość 2:23-24)

Porównaj te słowa ze słowami Jezusa:

"Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto słucha słowa mego i wierzy temu, który Mnie posłał, ma życie wieczne i nie podlega sądowi, lecz przeszedł ze śmierci do życia. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Nadchodzi godzina - i oto jesteśmy - kiedy umarli usłyszą głos Syna Bożego, a ci, którzy usłyszą, żyć będą. Albowiem jak Ojciec ma władzę nad życiem, tak dał ją Synowi, aby miał nad nim władzę, i ustanowił go suwerennym sędzią, ponieważ jest Synem Człowieczym" (Jana 5:24-27)

I te słowa Jezusa do Marty, siostry Łazarza:

"Ja jestem zmartwychwstaniem. Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie; a kto żyje i wierzy we Mnie, nigdy nie umrze" (J 11:25-26)

Jest to zmartwychwstanie duszy, która słucha słów Życia, karmi się nimi i "zmienia" swoje życie zgodnie z wyrażeniem Mahometa: "ci, którzy boją się Boga i zmieniają siebie, nie będą mieli się już czego obawiać" (Koran 7; Mury,35; zob. także 1 J 3:14).

Dziś ta zmiana wiąże się z zaangażowaniem przeciwko Antychrystowi. I tutaj również Jezus i Mahomet są w doskonałej zgodzie (zobacz "Antychryst w islamie" i "Apokalipsa według Mahometa").

Wreszcie, to krótkie porównanie tekstów Koranu i Biblii pokazuje, że te dwie natchnione księgi są w doskonałej zgodzie. Prorok Mahomet przedstawił streszczenie upadku Adama i historię jego potomków. Relacje z jednej Księgi uzupełniają te z drugiej, jak mówi sam Koran:

"To jest Księga (Koran), której wersety zostały ukształtowane (lub objaśnione), aby utworzyć arabski Koran (czytanie) dla ludzi rozumnych. Nic nie zostało powiedziane tobie (Mahometowi), co nie zostało powiedziane (biblijnym) posłańcom, twoim poprzednikom…" (Koran 41; Wersety wyraźnie objawione,3 i 43-44). (zobacz "Wierne spojrzenie na Koran")

Nie ma zatem sprzeczności między tekstem o upadku Adama w Biblii a tekstem o grzechu Adama w Koranie.
Koran jest więc całkowicie zgodny z opisem biblijnym zgodnie ze słowami Boga tuż po pierwszym opisie upadku Adama:

"O synowie Izraela!… Uwierzcie w to, co objawiłem (Koran), potwierdzając to, co już otrzymaliście (Biblię)" (Koran 2; Krowa,40-41)

3. Trzeci opis grzechu Adama w Koranie

Trzeci opis grzechu Adama w Koranie rzuca więcej światła na inne aspekty:

"Powiedzieliśmy: 'O Adamie! Ten jest wrogiem twoim i twojej żony. Niech on nie wyprowadza was obojga z ogrodu, bo będziecie nieszczęśliwi. Nie będziesz tam głodny, nie będziesz tam nagi, nie będziesz tam spragniony, nie będziesz tam cierpiał z powodu gorąca słońca". Demon kusił go, mówiąc: "Adamie! Czy mam ci pokazać drzewo nieśmiertelności i nieprzemijające królestwo?" (Koran 20; Ta-ha,117-120)

Bóg opisuje tutaj stan Ogrodu: bez głodu, bez nagości, bez pragnienia, bez cierpienia z powodu żaru słońca. Jest to wewnętrzny stan duszy całkowicie nasyconej Miłością i Blaskiem Boga. Dusza jest niewinna i czysta i nie zna nagości. Jej pragnienie jest gaszone przez wizję Bożej Doskonałości. Jest odporna na żar fałszywego słońca kłamstw. Jest to stan szczęścia i wewnętrznej harmonii osoby, która jest całkowicie połączona z Bogiem.

W Apokalipsie Jan używa tych samych słów, aby opisać wewnętrzny stan tych, którzy zwyciężyli w Wielkiej Próbie Bestii i którzy są odziani w białe szaty:

"Wtedy jeden ze Starszych odpowiedział i rzekł do mnie: "Ci ludzie odziani w białe szaty, kim oni są i skąd pochodzą?" A ja odpowiedziałem: "Panie mój, ty wiesz" Powiedział: "Są to ci, którzy przyszli z wielkiej próby: wyprali swoje szaty i uczynili je białymi we krwi Baranka (Jezusa). Dlatego są przed tronem Boga, służąc mu dzień i noc w jego świątyni; a ten, który siedzi na tronie, rozłoży nad nimi swój namiot. Nigdy więcej nie będą cierpieć głodu ani pragnienia; nigdy więcej nie będą obciążeni słońcem ani palącym wiatrem. Bo Baranek, który stoi pośrodku tronu, będzie ich pasterzem i poprowadzi ich do źródeł wód życia. A Bóg otrze z ich oczu wszelką łzę"" (Objawienie 7:13-17)

Krótko mówiąc, całkowite zaangażowanie przeciwko Bestii na każdym poziomie umożliwia człowiekowi odzyskanie Raju, który utracił. Jest to wielka Boża nagroda dla Jego wiernych Świadków, tych, którzy oparli się Bestii do końca.

Wreszcie, we wspomnianej powyżej surze Ta-ha, demon rzuca Adamowi "drzewo nieśmiertelności" i "niezniszczalne królestwo". Chce przekonać go do zaakceptowania ziemskiego królestwa z doczesną władzą. Adam wpada w pułapkę i zgadza się. Tekst mówi dalej: "I jedli z niego oboje, i ukazała im się ich nagość, i położyli na nich liście ogrodu". Adam okazał nieposłuszeństwo swemu Panu i popadł w błąd" (Koran 20; Ta-ha,121).

Przyjmując ziemskie królestwo, które zaoferował mu diabeł, Adam stał się "nieszczęśliwy".

Taka jest sytuacja dzisiejszych syjonistów. Diabeł zaoferował im potężne ziemskie królestwo, a oni je przyjęli, dając początek niesprawiedliwemu państwu Izrael, Antychrystowi, zapowiedzianemu przez Jezusa i Mahometa. Państwo to jest skazane na absolutną porażkę, ponieważ sprzeciwia się Bogu (1 Samuela 8:7: "…odrzucili Mnie (Boga), nie chcąc, abym dłużej nad nimi panował". Zobacz "Dramat Jezusa").

Z drugiej strony Jezus odrzucił ziemskie królestwo, które zaoferował mu diabeł:

"I znowu wziął go diabeł na górę bardzo wysoką, pokazał mu wszystkie królestwa świata wraz z ich chwałą i rzekł mu: 'Wszystko to dam ci, jeśli mi się pokłonisz i oddasz mi hołd' Wtedy Jezus rzekł do niego: "Zejdź mi z drogi, szatanie! Jest bowiem napisane: "Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i tylko Jemu będziesz cześć oddawał" Wtedy diabeł go opuścił. A oto aniołowie przyszli i usługiwali mu" (Mt 4:8-11)

Jezus, odrzucając ziemskie królestwo, wymazał grzech Adama i otworzył nam drogę powrotu do Boga, naszego Ojca.

Paweł mówi:

"Jak bowiem przez jednego człowieka przyszła śmierć, tak przez jednego człowieka przyszło zmartwychwstanie. Jak bowiem w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni" (1 Koryntian 15:21-22; rozważ także List do Rzymian 5:10-21)

Triumf Jezusa nad diabłem został osiągnięty w dwóch etapach. Po pierwsze, na krzyżu "zrzucił księcia tego świata" (J 12:31). "Królestwo moje nie jest z tego świata" - tak odpowiedział Piłatowi (J 18:36) tuż przed skazaniem. Jezus wolał pójść aż na krzyż, niż przyjąć ziemskie królestwo. Umierając na krzyżu, wykorzenił z serc swoich apostołów wszelkie oczekiwania na syjonistycznego Mesjasza i syjonistyczne królestwo. Wykorzenił również z serc wszystkich swoich przyszłych uczniów pokusę materializmu i władzy, które są inną formą syjonizmu.

Po drugie, Jezus zatriumfował przez swój powrót, który rozpoczął się już dzisiaj. Triumf ten zostanie doskonale zrealizowany, gdy dzieci Dziewicy Maryi, Matki Jezusa, które są również godnymi synami Fatimy, oraz wszyscy ci, którzy ich wspierają, ożywieni Duchem Jezusa i Mahometa, ostatecznie zmiażdżą Izrael, Bestię Apokalipsy (patrz "Klucz do Apokalipsy" i "Apokalipsa według Mahometa").

Wtedy wiele dusz powróci do prawdziwego życia (Objawienie 20:13). Jest to pierwsze Zmartwychwstanie, Zmartwychwstanie duszy, która powraca do Życia (Objawienie 20,5). Ponownie wejdą do wewnętrznego Raju pokoju, miłości i sprawiedliwości i ponownie będą mogli jeść z "Drzewa Życia":

"Błogosławieni, którzy piorą swoje szaty, aby mogli mieć z drzewa życia i wejść przez bramy do miasta" (Ap 22,14)

Poprzez walkę z Antychrystem, ożywianą przez Ducha Jezusa Powracającego do Nas i Ducha Mahometa, ludzie mają możliwość odzyskania stanu harmonii i wewnętrznej miłości z Bogiem, utraconej wraz z Adamem. Mogą "rozporządzać Drzewem Życia". Jest to Rekonkwista Raju Utraconego.

Rekonkwista ta jest szczególnie skuteczna dzięki Chlebowi Życia, Boskiemu Darowi dla wszystkich, którzy zaangażowali się w tę walkę (Objawienie 3:20). Jest to Stół, który zstępuje z Nieba, o którym mówił prorok Mahomet:

"Apostołowie powiedzieli: 'O Jezusie, synu Marii, czy twój Pan może zesłać nam z Nieba Stół (podany)? On powiedział: Bójcie się Boga, jeśli jesteście wierzącymi. Oni powiedzieli: Chcemy jeść z niego i mieć nasze serca uspokojone, aby wiedzieć, że powiedziałeś nam prawdę i być świadkami tego (świadkami Stołu) Jezus, syn Marii, powiedział: O Boże, nasz Panie, ześlij nam z Nieba Stół (podany) Będzie to dla nas uczta - dla pierwszych i ostatnich z naszych - i Znak od Ciebie i odżywiaj nas (karm nas), Ty, najlepszy z żywicieli. Bóg mówi: "Ja zsyłam to na was. A kto z was nie uwierzy po tym, to sprawię, że będzie cierpiał ból, jakiego nigdy wcześniej nie sprawiłem nikomu na tych światach" (Koran 5; Stół,112-115)

Błogosławieni ci, którzy karmią się tym Stołem "Uczty", który ponownie otwiera nam drzwi Raju!

(zobacz "Chleb Życia w Biblii i Koranie", "Chleb Życia i Nowe Kapłaństwo", "Jezus przywraca Kapłaństwo").

Dlaczego ten Stół jest tak ważny?

Jezus jest jedynym, który przyszedł na ten świat bez żadnej skazy grzechu. Jego Matka została zachowana od wszelkiej zmazy, aby otoczyć Go czystością i niebiańskim otoczeniem.

Zgadzając się przelać swoją Krew na Krzyżu, naprawił nasze winy. Jak przepowiedział prorok Izajasz 7 wieków wcześniej: "On był przebity za nasze grzechy, zdruzgotany za nasze przewinienia. Na Nim spoczęło karanie, które daje nam pokój, a Jego ranami jesteśmy uzdrowieni" (Izajasza 53:5).

Jego Krew oczyszcza nas z konsekwencji Adamowej skazy. Tylko On, Słowo Boże i Duch Boży (Koran 4; Kobiety,171), mógł tego dokonać.

To dlatego Posiłek Jezusa, który jest ofiarą, tak potężnie obmywa nasze dusze. Rzeczywiście, ten święty posiłek jest uczestnictwem w krzyżu i śmierci Jezusa, ponieważ Ciało i Krew są tam oddzielone, tak jak na krzyżu.

Przed swoją męką Jezus, biorąc chleb i kielich wina, powiedział do swoich apostołów:

"Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje za was ofiarowane na odpuszczenie grzechów.
Pijcie z niego wszyscy, to jest Krew moja, Krew Nowego Przymierza wylana za was i za wielu na odpuszczenie grzechów. To czyńcie na moją pamiątkę (Łk 22,19-20 / Mt 26,26-29)

Wyrażenia "ofiarowany za was" i "wylany za was" wskazują na Ofiarę, która wypełnia się w czasie teraźniejszym. W ten sposób wypełnia się proroctwo Malachiasza 1,10-11, w którym Bóg ogłasza: "Od wschodu aż do zachodu wielkie jest moje imię wśród narodów i na każdym miejscu składa się ofiarę mojemu imieniu, ofiarę czystą. Bo wielkie jest moje imię wśród narodów".

Słowa Jezusa dotyczące Chleba Życia są i zawsze pozostaną Życiem Wiecznym dla wszystkich, którzy się nim karmią (rozważ dogłębnie Ewangelię Jana 6:32-63).

A Mahomet podkreśla:

"Zaprawdę, ten, kto przychodzi przed oblicze swego Boga obciążony przestępstwem, otrzyma w nagrodę Gehennę, gdzie będzie mieszkał między życiem a śmiercią. Ale ci, którzy przychodzą przed Niego jako wierzący i czynią sprawiedliwe czyny, osiągną najwyższe stopnie Ogrodów Edenu, pod którymi płyną rzeki i gdzie ich mieszkanie będzie wieczne. Taka jest nagroda zarezerwowana dla tych, którzy oczyścili się ze swoich grzechów". (Koran 20; Ta-ha,74-76)

Oczyszczenie się z grzechów jest równoznaczne z "wypraniem szat". Apokalipsa mówi:

"Błogosławieni, którzy piorą swoje szaty; oni będą mogli mieć Drzewo Życia" (Apokalipsa 22,14)

To jest odzyskanie raju. Walcząc przeciwko Antychrystowi i biorąc udział w Posiłku Jezusa, Rekonkwista staje się możliwa tutaj na dole.

W końcu Bóg mówi do proroka Mahometa w Koranie:

"Zaprawdę, daliśmy ci olśniewające zwycięstwo, aby Bóg mógł przebaczyć ci twoje przeszłe i obecne winy, dopełnić swojej łaski nad tobą i skierować cię na właściwą drogę. W ten sposób Bóg dał ci potężną pomoc. To On stworzył pokój w sercach wierzących, aby nieustannie zwiększać ich wiarę, i do Niego należą armie niebios i ziemi. On jest Wszechwiedzący, Mądry. W ten sposób wykorzystał swoją łaskę, aby dopuścić wierzących mężczyzn i kobiety do Ogrodów kąpiących się w żywych wodach na całą wieczność, po uwolnieniu ich od grzechów. I będzie to dla nich ogromne szczęście u ich Pana!" (Koran 48; Zwycięstwo,1-5)

A także:

"To jest opis Ogrodu obiecanego tym, którzy boją się Boga. Będą tam rzeki, których woda jest niezniszczalna, rzeki mleka o niezmiennym smaku, rzeki wina, które jest rozkoszą dla tych, którzy je piją, rzeki oczyszczonego miodu. Tam też znajdą wszelkiego rodzaju owoce i przebaczenie swego Pana…" (porównaj Pieśń nad Pieśniami 5,1) (Koran 47; Muhammad,15)

Te "rzeki, których woda jest niezniszczalna", jak również "rzeki wina, rozkosze dla tych, którzy je piją" wyraźnie odpowiadają Komunii we Krwi Jezusa, która obmywa nas do czysta i ponownie wprowadza nas do Raju Utraconego.

BR (18.02.2015)