Klucz do Apokalipsy

1. Po upadku

1.1. Odnowa: nowe niebo i nowa ziemia

Po ostatecznym upadku Bestii Bóg zapoczątkowuje nową erę na świecie. Jan widzi „nowe niebo i nową ziemię” (Apokalipsa 21,1) i mówi, że „Ten, który zasiada na tronie, rzekł: Oto czynię wszystko nowe” (Apokalipsa 21,5). Ten nowy wszechświat został już przepowiedziany przez św. Piotra: „Oczekujemy nowych niebios i nowej ziemi, zgodnie z Jego obietnicą, gdzie będzie mieszkała sprawiedliwość” (2 Piotra 3,13). (Zobacz tekst: „Powszechne Odrodzenie”).

Taka jest historia Apokalipsy opowiedziana w prosty i uporządkowany sposób. Nie została ona objawiona Janowi w tak jasny i spójny sposób, ponieważ Bóg chciał zachować jej treść w tajemnicy (Apokalipsa 5,1 i 10,4) aż do momentu pojawienia się Bestii, w przeddzień Powrotu Chrystusa. Wtedy wysłał swojego posłańca, aby wszystko wyjaśnił: „Nie ukrywaj proroczych słów tej Księgi, bo czas (Powrotu Chrystusa) jest bliski” (Apokalipsa 22,10). Ta tajemnica była zamierzona przez Boga, aby „wypróbować mieszkańców ziemi” przed Powrotem Jezusa (Apokalipsa 3,10-11).

W ten sposób Chrystus obecnie bada serca: „Ja jestem tym, który bada serca i nerki” – mówi Jezus (Apokalipsa 2,23). Wybrani to ci, którzy stają po stronie sprawiedliwości, walcząc z odwagą i determinacją przeciwko Bestii, nawet kosztem własnego życia. Poprzez swój opór przeciwko Antychrystowi ustanawiają Królestwo Boga i Jego Chrystusa na ziemi:

„Zwycięstwo i moc należą do naszego Boga, a panowanie do Jego Chrystusa… Został strącony oskarżyciel (Bestia) naszych braci (dwóch świadków)… Oni sami go pokonali dzięki krwi Baranka i dzięki świadectwu swojego męczeństwa, ponieważ wzgardzili swoim życiem aż do śmierci”. (Apokalipsa 12,10-11)

Apokalipsa opowiada historię powrotu Izraela, Bestii, Antychrysta i jego ostatecznego potępienia. Jego upadek ujawni potęgę i chwałę Mesjasza, Jezusa z Nazaretu, którego Królestwo będzie trwać na wieki.

1.2. Królestwo Boże na ziemi

Rozbrzmiewa siódma trąba: zwiastuje ona ustanowienie Królestwa Boga i Jezusa na ziemi po upadku Antychrysta:

„Zatrąbił siódmy anioł. Wtedy w niebie rozległy się głosy: Królestwo świata zostało przekazane naszemu Panu i Jego Chrystusowi. On będzie królował na wieki wieków.” (Apokalipsa 11,15)

Boskie Światło, zgaszone przez Smoka i Bestię, znów zabłyśnie w sercach spragnionych Prawdy i Miłości. Będą żyć z Bogiem w sobie i staną się Świątynią Boga:

„Zwycięzcy dam białą kamień*, kamień z wyrytym nowym imieniem, którego nikt nie zna, oprócz tego, kto go otrzyma.” (Apokalipsa 2,17)

* Niektóre Biblie tłumaczą to jako „biały kamyk” zamiast „biały kamień”. „Kamyk” jest tłumaczeniem greckiego słowa „psyfon”, języka, w którym napisano Apokalipsę. Jednak w języku greckim słowo to oznacza zarówno „kamyk”, jak i „kamień”. Należy przetłumaczyć słowo „kamień” (tak jak trafnie tłumaczy to Biblia TOB, Traduction Œcuménique de la Bible), ponieważ słowo „kamyk” nie może służyć do wznoszenia budowli.

Słowo „kamień” ma prorocze i ewangeliczne brzmienie, którego nie oddaje słowo „kamyczek”. Jezus, mówiąc do Piotra: „Ty jesteś Piotr, i na tej skale zbuduję Kościół mój” (Mt 16,18), uświęcił to słowo. Powtarza je w Apokalipsie, aby zbudować swój niematerialny Kościół czasów ostatecznych. Nie jest to budowla materialna, ale symbolizuje apostołów z Apokalipsy, kamienie budujące Duchowy Świątynię, utworzoną przez nich i wszystkich wierzących w przesłanie apokaliptyczne, objawione przez Jezusa swojemu posłańcowi. Ci bowiem są uważani za „żywe kamienie” Duchowej Świątyni, niematerialnej, Niebiańskiej Jerozolimy, której Jezus jest „kamieniem węgielnym” (zob. 1 List Piotra 2,4-5: „Wy sami, jako żywe kamienie…”, 1 List do Koryntian 3,16 / 6,13-20 / 2 List do Koryntian 6,16 / List do Efezjan 2,20).

W Apokalipsie Jezus określa również zwycięskiego wierzącego jako „filar w świątyni mojego Boga” (Apokalipsa 3,12). Apokalipsa potwierdza ten nowy porządek świata:

„Potem ujrzałem nowe niebo i nową ziemię. Pierwsze niebo i pierwsza ziemia bowiem przeminęły, a morza (śmierci duszy) już nie ma… Kto pragnie, Ja dam mu darmo ze źródła życia… Będę jego Bogiem, a on będzie moim synem… Nie widziałem świątyni, gdyż Pan Bóg jest jego świątynią, jak również Baranek… Nie będzie już nocy.” (Apokalipsa 21)

„Niech zbliży się ten, kto jest spragniony, niech ten, kto pragnie, otrzyma wodę życia za darmo.” (Apokalipsa 22,17)

Ojcze, niech przyjdzie Twoje Królestwo, niech Twoja wola spełni się na ziemi, jak w niebie. Amen!

„O tak, przyjdź, Panie Jezu! Amen!”

„… A kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi do Kościołów.” (Apokalipsa 2,7)

Pierre (1978, poprawione w 2005 r.)