Boska Trójca, Ojciec, Syn i Duch Święty

Bóg objawił się jako JEDNOŚĆ W TRÓJCE – „Aspekty”: Ojciec, Syn i Duch Święty. Ludzkie słowa nie są w stanie w pełni oddać trynitarnej natury Stwórcy.

W księgach Starego Przymierza Bóg mówi o sobie w liczbie mnogiej:

„Uczyńmy człowieka na nasz obraz i podobieństwo” (Rdz 1,26)

Po grzechu Adama Bóg wykrzykuje ironicznie:

„Oto człowiek stał się taki jak my, znający dobro i zło…” (Rdz 3,22)

Widząc pychę ludzi w Babel, Bóg rzekł:

„Chodźmy! Zejdźmy! I tam pomieszajmy ich język…” (Rdz 11,7)

Bóg objawia się Abrahamowi:

„Oto ujrzał trzech mężczyzn stojących obok niego” (Rdz 18).

Zaskoczony pojawieniem się Trójjedynego Boga, Abraham zwraca się do „Niego” raz w liczbie pojedynczej, raz w liczbie mnogiej.

Biblia objawia nam, że Bóg jest Ojcem, Synem (lub „Słowem”) i Duchem Świętym.

1. Ojciec jest Bogiem

Prawda objawiona już w Starym Testamencie:

Księga Powtórzonego Prawa 32,6: „Czyż nie jest On twoim Ojcem i twoim Stwórcą?”.
Księga Jeremiasza 31,9: „Ja jestem Ojcem dla Izraela”.
Księga Malachiasza 2,10: „Czyż nie mamy wszyscy jednego Ojca?”.

Jezus potwierdza to ojcostwo: Bóg jest Ojcem Chrystusa i naszym Ojcem:

Mateusz 7,21: „Kto pełni wolę mojego Ojca”.
Mateusz 26,53: „Mogę wezwać mojego Ojca…”
Łukasz 2,49: „Muszę zajmować się sprawami mojego Ojca”.
Mateusz 6,4: „Twój Ojciec, który widzi w ukryciu”.
Mateusz 23,9: „Macie tylko jednego Ojca, Ojca niebieskiego”.
Jan 20,17: „Wstępuję do mojego Ojca i waszego Ojca”.

2. Syn jest Bogiem

Wciela się w Mesjasza:

Psalm 2,7: „Ogłoszę postanowienie Pana: On mi powiedział: Ty jesteś moim Synem, Ja cię dzisiaj zrodziłem”.
2 Samuela 7,14: „Będę dla niego Ojcem, a on będzie dla mnie synem”.
Ewangelia św. Jana 1,1-14: „Słowo (Syn) było u Boga… i stało się ciałem”.
Ewangelia św. Jana 8,57: „Zanim Abraham stał się, Ja Jestem” – rzekł Jezus.
List do Hebrajczyków 1,1-9: „W tych ostatnich dniach Bóg przemówił do nas przez Syna… Blask Jego chwały, obraz Jego istoty, ten Syn podtrzymuje wszechświat swoim potężnym słowem… Do którego bowiem z aniołów Bóg kiedykolwiek powiedział: Ty jesteś moim Synem, dzisiaj cię zrodziłem…»
Jan 5,18: Jezus przedstawia się jako równy Ojcu.
J 10,30-33 / J 14,8-10: Jezus ponownie objawia swoją równość z Ojcem.
Flp 2,5-11: Paweł głosi boską naturę Jezusa, która czyni Go równym Bogu.
Mt 11,27: „Nikt nie zna Ojca, tylko Syn i ten, komu Syn zechce to objawić”.

3. Duch Święty jest Bogiem

Izajasz 48,16: „… Pan posyła mnie wraz ze swoim Duchem”.
Izajasz 63,10: „Zasmucili Jego Ducha Świętego”.
Joel 3,1: „Wyleję Ducha mojego na wszelkie ciało” – mówi Bóg.
Psalm 50 (51),13: „… nie odbieraj mi Ducha Świętego”.
1 List do Koryntian 2,10-12: „To nam Bóg objawił przez Ducha. Duch bowiem bada wszystko, nawet głębokości Boże… Nikt nie zna tajemnic Boga, jak tylko Duch Boży. My zaś nie otrzymaliśmy ducha świata, lecz Ducha, który pochodzi od Boga…
Dzieje Apostolskie 5,3-4: Okłamywanie Ducha Świętego jest okłamywaniem Boga.
Dzieje Apostolskie 13,2-4: „Duch Święty mówi…”
1 List do Koryntian 6,19: Ciała są świątyniami Ducha Świętego.
1 List do Koryntian 3,16 / 2 List do Koryntian 6,16: Ciała są świątyniami Boga.
Dzieje Apostolskie 28,25-27: „Duch Święty przemówił do waszych ojców ustami proroka Izajasza”.
Izajasz 6,8-10: „Usłyszałem głos Pana”.
2 List Piotra 1,21: Każde proroctwo pochodzi od Ducha Świętego.
2 List do Tymoteusza 3,16: „Całe Pismo jest natchnione przez Boga”.

4. Objawienie Trójcy Świętej w Ewangelii

Duch Święty jest Duchem Ojca:

Mateusz 10,20: „To Duch Ojca będzie przemawiał w was” (J 15,26 / 1 Kor 2,11). Ale jest On również Duchem Syna, „gdyż wszystko, co ma Ojciec, jest w Synu” (J 16,15).
Gal 4,6: „Bóg zesłał do waszych serc Ducha swojego Syna” (zob. Dz 16,7 / Rz 8,9 / Flp 1,19).

Duch Święty pochodzi więc od Ojca i Syna (katolicy), a nie tylko od Ojca (prawosławni).

Duch Święty jest posłany nie tylko przez Ojca, ale także przez Syna:

„Poproszę Ojca, a On da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na zawsze, Ducha Prawdy…” (J 14,16-26)
„Pocieszyciela, którego wam poślę od Ojca, Ducha Prawdy, który pochodzi od Ojca…” (J 15,26)
„„Lepiej dla was, żebym odszedł, bo jeśli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was; ale jeśli odejdę, poślę go do was.” (J 16,7)
„Poślę na was to, co obiecał mój Ojciec.” (Łk 24,49)
„Tchnął na nich i rzekł: «Weźcie Ducha Świętego».” (J 20,22)
Mt 3,16-17: Podczas chrztu Jezusa Jan Chrzciciel ujrzał „niebiosa otwarte i Ducha Bożego zstępującego jak gołębicę i spoczywającego na Nim. I oto głos z nieba mówił: «Ten jest moim Synem umiłowanym»” (Mt 3,16 / J 1,32). Gołąb, głos i Jezus symbolizują Trójcę Świętą.
J 14,16-26: Apostołom zasmuconym Jego odejściem Jezus obiecuje, że poprosi Ojca, aby dał im innego Pocieszyciela, Ducha Prawdy, i dodaje: „Nie zostawię was sierotami, powrócę do was”. To więc Jezus powraca w postaci Ducha Świętego. Objawia się tu jedność Ojca, Syna i Ducha Świętego.
Mateusz 28,19: Jezus prosi swoich apostołów, aby chrzcili „w imię Ojca, Syna i Ducha Świętego”. Imię występuje w liczbie pojedynczej.

Inne teksty objawiające Trójcę Świętą:
1 List do Koryntian 12,4-6 / 2 List do Koryntian 13,13 / 1 List Piotra 1,1-2.

5. Refleksja

Słońce może stanowić obraz Boskiej Trójcy: słońce (Ojciec), jego promienie światła (Syn) oraz ciepło, które z niego emanuje (Duch). Tak więc Syn jest „odbiciem chwały Ojca i obrazem Jego istoty” (List do Hebrajczyków 1,3). A Duch Święty, niczym ożywcze ciepło, emanuje od Ojca. Jezus powiedział do swoich apostołów: „Gdy przyjdzie Pocieszyciel, którego poślę wam od Ojca, Duch Prawdy, który pochodzi (emanuje) od Ojca, On będzie mi świadczył” (J 15,26). To „blask” i te „emanacje” są żywe i przekazują nam, z części Ojca, Miłość oraz emocje Życia Wiecznego, których pozbawieni są niewierzący, którzy je odrzucają. Kto zamyka okiennice przed promieniami słońca, pozbawia się życia. Syn i Duch Święty są dla Ojca „emanacją siebie”, „podwojeniem”.

Trudno jest pojąć głębię człowieka, a tym bardziej głębię Boga.

Ojciec, niczym żywe słońce, promieniuje Synem i daje Życie przez Ducha Świętego. Błogosławieni czystego serca, albowiem oni ujrzą, zrozumieją i będą żyć Bogiem (Mt 5,8 / J 17,3).

(Zobacz tekst: „Spojrzenie wiary na Koran”, rozdział 4.3 „Boskość Mesjasza”.)