Antychryst w islamie

Te nauki Proroka Muhammada dotyczące Antychrysta w islamie pochodzą z „Rozmów duchowych”, znanych w języku arabskim jako „Al-Hadis”. Koran nie wspomina o Antychryście, ale mówi o „Gogu i Magogu”, symbolizujących Antychrysta.

W islamie Antychryst znany jest pod imieniem „Fałszywy Chrystus” (Al Massih al Dajjal).

Przytaczamy wyjaśnienie i numerację tych hadisów z arabskiej książki nieżyjącego już szejka Sobhiego Saleha „Manhal al Waridin”. Książka ta jest zbiorem hadisów zaczerpniętych z dzieła szejka Muhyî al-Din al-Nawawî „Ogrody Pobożności” (Riyad el Sâlihine), XIII wieku ery chrześcijańskiej.

Szejk Sobhi Saleh wiernie przekazuje te hadisy, nadając im inną numerację.

Oto główne punkty ujawnione przez Proroka Muhammada na temat Antychrysta: „Od

Adama aż do zmartwychwstania nie ma ważniejszej kwestii niż ta dotycząca Szarlatana (Antychrysta)” (nr 1812):

Pomimo tego wersetu niektórzy wierzący uważają, że Antychryst ma jedynie marginalne znaczenie i nie zasługuje nawet na to, by o nim wspominać. Taka postawa nie przystoi gorliwemu muzułmaninowi, ponieważ Mahomet umieścił go na czele sił zła, z którymi należy walczyć. Jest to tym bardziej słuszne, że ten Szarlatan mieszka dziś wśród nas.

Dyskusja nr 204 przekazuje, że Mahomet długo mówił o Szarlatanie:

„Prorok wychwalał Boga, a następnie wspomniał o Chrystusie Szarlatanie (Antychryście) i długo o nim mówił. Powiedział (między innymi): Pojawi się on wśród was i (wtedy) to, co było wam o nim nieznane, nie będzie już dla was nieznane”.

Mahomet zwraca tu uwagę na fakt, że tożsamość Szarlatana pozostanie niejasna aż do momentu jego pojawienia się.

Ale w jaki sposób zostanie odkryta twarz Antychrysta?

Dyskusja nr 1813 mówi nam:
„Szarlatan ujawni się, a wierzący człowiek podejdzie do niego i powie: O ludzie, oto Szarlatan, o którym mówił prorok”.

Mahomet informuje nas zatem, że Bóg pośle wierzącego człowieka, aby wskazał Antychrysta. Człowiek ten już się pojawił i z boskiego nakazu wskazał Szarlatana, wskazując na Izrael i mówiąc: „Oto Antychryst”. Potwierdza to ewangeliczną przepowiednię dotyczącą Antychrysta zawartą w Pierwszym Liście św. Jana:

„Antychryst to ten, kto zaprzecza, że Jezus jest Chrystusem” (1 J 2,22).

Tak jest w przypadku syjonistów.

W jaki sposób człowiek ten zdołał rozpoznać tożsamość Antychrysta? Stało się

to dzięki kolejnym objawieniom Mesjasza, Jezusa, temu człowiekowi, aby przygotować go do jego misji. Najważniejszym objawieniem było to z 13 maja 1970 r., podczas którego Jezus powiedział mu: „Otwórz rozdział 13 Apokalipsy: Bestia to Izrael” (zobacz tekst: „Klucz do Apokalipsy”).

Od tych objawień rozpoczęto skrupulatne i sumienne badania nad proroctwami dotyczącymi Antychrysta. To więc Niebo podjęło inicjatywę ujawnienia tożsamości Antychrysta.

Przepowiednie biblijne i islamskie prowadzą do odkrycia Antychrysta w świecie syjonistycznym:

Rozróżniamy syjonistów od Żydów działających w dobrej wierze. Mahomet powiązał Szarlatana (Antychrysta) z Żydami w Dyskusji nr 1810, mówiąc: „70 000 Żydów z Isfahanu (Iran) pójdzie za Szarlatanem”.

Isfahan jest bowiem miastem w Iranie o największej populacji Żydów. Po upadku szacha Iranu nastąpiła masowa emigracja irańskich Żydów do Izraela. Liczba 70 000 ma charakter symboliczny i reprezentuje całość uniwersalną: napływ Żydów z całego świata do Palestyny.

W Dyskusji nr 1818 Mahomet mówi jeszcze: „Zmartwychwstanie nie nastąpi, dopóki muzułmanie nie będą walczyć z Żydami. Żyd będzie się chował za kamieniami i drzewami, które powiedzą: «O muzułmaninie, za mną chowa się Żyd, przyjdź i zabij go, z wyjątkiem „gharkad” (który tego nie powie. „Gharkad” to nazwa sukulenta), bo to drzewo Żydów”.

Wojny arabsko-izraelskie, wywołane syjonistyczną okupacją Palestyny, są znakiem obecności Antychrysta w Ziemi Świętej. Dr Sobhi Saleh w swojej książce tak interpretuje „gharkad” (str. 992): „Gatunek kolczastego drzewa w Palestynie, gdzie zginą Szarlatan i Żydzi”.

W tej interpretacji należy podkreślić dwie ważne kwestie:

• Ścisły związek między Szarlatanem a Żydami.
• Szarlatan pojawia się w Palestynie, a nawet w Jerozolimie, gdzie zginie wraz z syjonistycznymi Żydami.

To właśnie dlatego wielu egzegetów uznało, że wyrażenie „Chrystus-szarlatan” odnosi się do jednolitej grupy ludzi, charakteryzującej się szarlatanerią i kłamstwem. Ponadto w tej samej książce szejka S. Saleha (str. 608) czytamy: „Chrystus-Szarlatan to nazwa określająca tych, którzy szerzą kłamstwo i szarlatanerię, ponieważ Dyskusje (Proroka) mówią, że pod koniec czasów pojawią się szarlatani”. Rozumiemy więc, że Szarlatan to grupa szarlatanów, a nie pojedyncza osoba. Takie samo zdanie ma Ewangelia:

„Wielu zwodzicieli… którzy nie wyznają Jezusa Mesjasza: oto właśnie jest ten zwodziciel, Antychryst.” (2 List św. Jana 7)

Dlaczego syjoniści są określani mianem Chrystusa-Szarlatana? Ponieważ wyrzekają się Jezusa i głoszą innego Chrystusa, rasistowskiego Mesjasza o syjonistycznych ambicjach, takiego jak dzisiejszy Ariel Sharon (1 List św. Jana 2,22). Taki jest Antychryst, ponieważ prawdziwym Chrystusem jest Jezus. Innymi słowy, Antychrystem jest człowiek i społeczeństwo syjonistyczne, które tworzą szarlatańską jednostkę znaną pod nazwą Izrael.

Po przedstawieniu ścisłego związku między Żydami a Chrystusem-Szarlatanem przechodzimy do kolejnego punktu:

relacji między syjonistycznymi Żydami, Chrystusem-Szarlatanem oraz „Gogiem i Magogiem”.

Wykazujemy, że te trzy nazwy tworzą jedną i tę samą rzeczywistość. Syjoniści oraz „Gog i Magog” tworzą jedną osobę prawną, znaną również pod imieniem Chrystus-Szarlatan. Prorok Muhammad powiedział w swojej Dyskusji nr 1808:
„Biada Arabom z powodu zbliżającego się zła: dzisiaj w tamie Goga i Magoga powstała szczelina wielkości tej (i prorok złączył czubki kciuka i palca wskazującego)”.

Niektórzy interpretatorzy uważają, że Gog i Magog odnoszą się do Aleksandra Wielkiego. Jednak Aleksander (IV wiek p.n.e.) poprzedzał Mahometa o około tysiąc lat. Prorok mówi o Gogu i Magogu w przyszłości, a nie w przeszłości, ponieważ mówi: „Biada Arabom z powodu zła, które nadchodzi”, a nie zła, które miało miejsce w czasach Aleksandra.

Pomylenie „Goga i Magoga” z Aleksandrem Wielkim wynika z faktu, że Arabowie nazywają Aleksandra, ze względu na jego potęgę, „Dhu’l-Qarnain”, co oznacza „Dwurogi”, ten, który ma dwa rogi:

„Powiedzieli: O Dwurogi (Dhu’l-Qarnain), Gog i Magog sieją zamęt na ziemi, zaprawdę! Czy możemy prosić cię, za wynagrodzeniem, o wzniesienie wału między nami a nimi?” (Koran XVIII; Jaskinia, 94)
(Numeracja wersetów może się różnić o kilka cyfr w zależności od wydania Koranu.)

Aleksander Wielki był znany jako „Dwurogi” z powodu proroctwa Daniela (Daniel 8). Jednak cytowany werset odnosi się w rzeczywistości do drugiej Bestii z Apokalipsy św. Jana (Stany Zjednoczone): ma ona dwa rogi i służy pierwszej Bestii (Izraelowi), która reprezentuje współczesny pogaństwo: „Gog i Magog” (Apokalipsa 13,11-17 / 20,7-9). Badania dotyczące Goga i Magoga w Koranie powinny zmierzać w tym kierunku. Tutaj ponownie pojawia się konieczność odwołania się do Ewangelii, aby zrozumieć niektóre fragmenty Koranu.

Związek między „Gogiem i Magogiem” a Antychrystem wyjaśnia, dlaczego Mahomet powiedział w jednej ze swoich Dyskusji, że recytacja sury „Jaskinia” – jedynej sury koranicznej, w której pojawia się wzmianka o „Gogu i Magogu” – chroni przed Antychrystem. (Wspomina o tym Koran przetłumaczony na język francuski przez Muhammada Hamidullaha, wyd. Hilàl Yayinlari, Ankara 1973.)

Dyskusja 1806 wspomina również, że horda „Goga i Magoga” spadnie na Palestynę z całego świata, ponieważ prorok powiedział:

„Bóg wyśle „Goga i Magoga”, którzy napłyną ze wszystkich stron, a ich zwiadowcy przekroczą jezioro Tyberiadzkie (w Palestynie)”.

Należy zauważyć, że również w tym przypadku Mahomet nie powiedział: „Bóg wysłał Goga i Magoga”, ale „Bóg wyśle Goga i Magoga, którzy napłyną ze wszystkich stron”. Jest to zatem wydarzenie, które nastąpi po Mahomecie.

Koran potwierdza to masowe i międzynarodowe zgromadzenie w Palestynie pod koniec czasów, mówiąc w rozdziale XXVII; Mrówki, 82-83:

„W tym dniu (gdy pojawi się Bestia; zob. werset 82) My (Bóg) zgromadzimy z wszystkich narodów legiony tych, którzy uznali Nasze Znaki za kłamstwa; zostaną oni rozdzieleni (w Palestynie)”.

Kim są ci ludzie, którzy uznają znaki Boga za kłamstwa i których Bóg pozwala się zgromadzić?

Koran wskazuje na Żydów, określanych jako niewierni z powodu ich niewierności Przymierzu, wyrzeczenia się Chrystusa Jezusa i oszczerstw wyrzucanych pod adresem Dziewicy Maryi:

„Wszystko to wynika z ich złamania Przymierza, niewiary w znaki Boga, niesprawiedliwego zabijania proroków… oraz ich ogromnie oszczerczych słów pod adresem Marii.” (Koran IV; Kobiety, 155-156)

Osobami, do których odnosi się ten werset w naszych czasach, są syjoniści zgromadzeni ze wszystkich narodów w Palestynie. Ich bluźnierstwa skłoniły Mahometa do stwierdzenia w Dyskusji 1815, że „litery K, F, R (w języku arabskim) są zapisane między oczami Chrystusa Szarlatana”. Litery te tworzą słowo „koufr”, czyli „bluźnierstwo”, które charakteryzuje Antychrysta (Apokalipsa 17,3).

Mahomet nazwał również tego oszusta „jednokim kłamcą”:

jest on kłamcą we wszystkich swoich słowach dotyczących boskich Prawd oraz w rozmowach z ludźmi. Zniekształca znaki i proroctwa Boga, a przede wszystkim ogłaszając innego syjonistycznego Mesjasza. Jest jednooki, ponieważ widzi rzeczy tylko jednym okiem, z egoizmem i zgodnie ze swoim osobistym interesem. W Dyskusji 1815 Mahomet mówi: „On jest jednooki, a wasz Wszechmogący Bóg nie jest jednooki”.

Mahomet ostrzega nas przed siłą sprowadzającą na manowce i uwodzącą Antychrysta, mówiąc w Dyskusji 1806:

„Obawiam się o was tylko przed Szarlatanem… Pojawi się on przed ludem i zaprosi go; uwierzą w niego i odpowiedzą mu”.

Izrael rzeczywiście zwrócił się do Arabów, a także do samych Palestyńczyków. Większość z nich, w sposób dorozumiany lub wyraźny, odpowiedziała na jego wezwanie (Camp David, Oslo itp.).

Mahomet prosi wierzących, aby obliczyli czas trwania istnienia tego strasznego wroga:

„Zapytaliśmy: Jak długo będzie trwał na ziemi? Odpowiedział: 40 dni. Dzień jest jak rok, dzień jest jak miesiąc, a dzień jest jak tydzień… Odpowiedzieliśmy: O Posłańcze Boży, czy w tym dniu, który jest jak rok, wystarczy nam modlić się jeden dzień? Odpowiedział: Nie. Obliczcie jego czas” (Dyskusja nr 1806).
Interpretatorzy są zgodni co do znaczenia tych słów, to znaczy, że należy matematycznie obliczyć jego dni, jak podaje książka „Manhal el Waridin” (str. 978).

Mahomet zaleca zatem wierzącym, by wypatrywali nadejścia Antychrysta i obliczyli czas jego trwania, czyniąc to przykazanie obowiązkiem ważniejszym niż modlitwa trwająca cały dzień, długi jak rok.

Ale jak można obliczyć ten przybliżony czas trwania wynoszący 40 lat lub 40 dni? Obliczenie to jest niemożliwe, jeśli najpierw nie odkryje się tożsamości Szarlatana. W tym celu ważne są dwa fakty:

a) Wiara w słowa tego Wierzącego, o którym wspomniał Mahomet, człowieka posłanego przez Boga, aby zdemaskować Oszusta, Antychrysta, jak wspomniano powyżej (Dyskusja nr 1813).

b) Odwołać się do ewangelicznych proroctw dotyczących Antychrysta, ponieważ zawierają one dodatkowe wyjaśnienia na ten temat. Objawia się tam, że potężny naród będzie wspierał Antychrysta. Oczywiście rozpoznajemy w tym Stany Zjednoczone Ameryki. Początek upadku Izraela miał miejsce w 1983 roku, kiedy to po raz pierwszy wycofał się z Libanu, kładąc kres ekspansjonistycznym marzeniom o Wielkim Izraelu, 35 lat po jego powstaniu jako państwa. Jego druga porażka miała miejsce w maju 2000 roku, kiedy Izrael wycofał się z południowego Libanu. Kiedy nastąpi jego ostateczne zniknięcie, wszystkie proroctwa staną się jasne. (Zobacz tekst: „Klucz do Apokalipsy”).

Jak zginie Antychryst?:

Prorok Muhammad powiedział w swojej Dyskusji nr 1806:
„Bóg pośle Jezusa, Syna Marii, który będzie go ścigał i dogoni go u bram Lod (w pobliżu Tel Awiwu) … Następnie Jezus zgromadzi lud, którego Bóg uczyni niepokonanym w stosunku do niego (Antychrysta) … i Bóg ześle Goga i Magoga, którzy napłyną ze wszystkich stron…”

Zauważcie, że to Jezus, Chrystus, jest wysłany przeciwko Antychrystowi oraz przeciwko Gogowi i Magogowi. Zauważcie również, że to poprzez lud, który stał się niepokonany, Chrystus prowadzi swoją wojnę przeciwko swoim wrogom. W tej samej dyskusji Bóg mówi o tym niepokonanym narodzie, który powołał: „Wysłałem (do walki) niektórych z moich wiernych, których nikt nie jest w stanie pokonać”.

Ten naród, który rzuca się na Antychrysta, jest w swojej walce inspirowany przez Ducha Chrystusa Jezusa. On zniszczy Antychrysta.

Przypomnijmy, że to u bram Lod, niedaleko Tel Awiwu (gdzie obecnie znajduje się międzynarodowe lotnisko izraelskie), Antychryst ma zginąć. Świadczy to o tym, że znajduje się on w Palestynie. Dlatego Mahomet mówi w swojej Dyskusji nr 1808: „Szarlatan pojawi się w moim narodzie. Pozostanie on 40 – nie wiem – 40 dni, 40 miesięcy czy 40 lat. Ale Bóg ześle Jezusa, Syna Marii, który go ścigać będzie i zniszczy, a potem ludzie będą żyć przez siedem (symbolicznych) lat bez wrogości, nawet między dwojgiem ludzi”.

Wniosek

To właśnie pod koniec czasów pojawią się „Gog i Magog”. Sura „Jaskinia” mówi o Sądzie Ostatecznym, wspominając o tych poganach. Ich zgromadzenie oznacza, że zabrzmiała trąba końca czasów:

„Nadejdzie dzień, w którym pozwolimy im tłoczyć się jak fale jedna na drugą. Zabrzmi trąba i zgromadzimy ich w jednym miejscu (w Palestynie). I tego dnia podarujemy Gehennę niewiernym, których oczy były zasłonięte przed moim wspomnieniem i którzy nie słyszeli moich gróźb”. (Koran XVIII; Jaskinia, 99-101)

W surze Mrówki Bóg mówi jeszcze:

„W dniu, w którym zabrzmi trąba, przerażeni będą wszyscy, którzy są w niebiosach i na ziemi, z wyjątkiem tych, których Bóg zechce!… Powiedz: Chwała Bogu! On pokaże wam swoje znaki, a wy je rozpoznacie.” (Koran XXVII; Mrówki, 87-93)

Jakie są te znaki, które Bóg pokaże i które rozpoznają tylko prawdziwi wierzący? Pierwszym z tych znaków jest pojawienie się Antychrysta w Ziemi Świętej. Drugim znakiem jest pojawienie się tego wierzącego, który wskaże i zdemaskuje tego Bezbożnego.

Mądrzy wierzący muszą wiedzieć, że Chrystus Jezus, Syn Marii, działa dziś wśród nas, wzywając czyste sumienia do walki przeciwko syjonistycznemu szarlatanowi i jego sojusznikom. Dobra nowina o ich zwycięstwie została im zwiastowana przez proroctwa Boga. Żołnierze Jezusa słyszą już trąbę, która już brzmi.

Zakończmy słowami Proroka Muhammada, który, czuwając zazdrośnie nad wierzącymi, sam chciałby obalić argumenty Szarlatana:

„Nie boję się o was niczego poza Szarlatanem. Jeśli się pojawi, a ja będę wśród was, to ja sam obalę jego argumenty. Ale jeśli się pojawi, a mnie nie będzie wśród was, wówczas każdy z was będzie musiał bronić się sam. A Bóg jest moim następcą wobec każdego muzułmanina”.

Antychryst się pojawił, a Mahomet nie jest wśród nas. Jego jedynym następcą jest zatem sam Bóg. To Stwórca, który dziś popycha do walki z Antychrystem. Nadszedł czas, aby nikt już nie rościł sobie prawa do tytułu kalifa, ponieważ Bóg jest jedynym kalifem, następcą Mahometa. Niech więc żaden przywódca religijny nie powstrzymuje tej walki, a każdy prawdziwy wierzący niech znajdzie swoje dobre argumenty, jak nakazuje Prorok, i ruszy do bitwy, nie pozwalając, by utrwalone tradycje mu w tym przeszkodziły. Nadszedł czas, aby przypomnieć sobie słowa Proroka Mahometa z Dyskusji nr 184:

„Kto walczy z nimi (wrogami Boga) swoją ręką, ten jest wierzącym; kto walczy z nimi swoim sercem, ten jest wierzącym; kto walczy z nimi swoim językiem, ten jest wierzącym, a poza tym nie ma ani ziarenka gorczycy wiary”.

Pierre (1978, poprawione w 2002 r.)